Zelf geloof ik het ook nog bijna niet maar ik zit dus echt in een uitkeringssituatie bij het UWV. Je moet je daar niet schuldig over voelen, zei de advocate die de dingen regelde rond de vrijwillige vertrekregeling. Want je hebt er zelf jarenlang voor betaald. Inderdaad, vanaf mijn twintigste.
Maar dat dat ik dat hier zo nodig moet vermelden zegt genoeg.

Afijn, in een uitkeringssituatie dus. Dat betekent dat je een keer per week moet solliciteren. Het UWV stuurde me een vacature voor een baan waar je ongeveer 5 procent van mijn ervaring voor nodig hebt.

Echt weer wat voor mij, dacht ik, om mijn cv zo te downsizen dat het lijkt alsof dat een geschikte werkplek voor me is. Ik moet het eens anders gaan doen.

Mijn eerste sollicitiebrief ging naar een bureau dat is ingeschakeld om een directeur te zoeken voor een gerenommeerd instituut op mijn vakgebied, een superbaan.
We moesten er erg hard om lachen, een van mijn vriendinnen en ik.
Maar toen we uitgelachen waren, zei ze: ze moeten je aannemen.

Maar ze nemen me natuurlijk niet aan.
Ze zoeken een manager die in het zes pagina’s tellende profiel past met ingewikkelde beschrijvingen van taken en kwaliteiten en die daar goed over kan vergaderen en mooi over kan rapporteren aan de directeur boven haar of hem.

Ik geloof er erg in dat je in het leven risico’s moet nemen om gelukkig te zijn, schreef ik. En ik geloof ook dat je als organisatie risico’s moet nemen om goed te blijven en beter te worden.
Maar die twee zinnen durfde ik niet te laten staan.

Directeur van de Bankgiroloterij, dat lijkt me trouwens ook wel wat.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 213 user reviews.

Laat een reactie achter