Het gerucht gaat dat Opzij gaat verdwijnen, en het blad J/M ook. De uitgever van deze bladen, en van het ‘insitiuut’ Voetbal International, staat onder curatele bij de bank omdat het bedrijf niet meer aan de financiele voorwaarden voldoet. Hoogleraar journalistiek Jeroen Smit voorspelde twee weken geleden op een bijeenkomst van nota bene de Telegraaf Media Groep dat er over vijf tot zeven jaar geen papieren kranten meer bestaan.

De wereld verandert volgens mij veel sneller dan wij beseffen. Boekhandels hebben het moeilijk, reisbureaus zijn er nauwelijks nog, wegenkaarten, huistelefoons, antwoordapparaten, openbare telefooncellen, agenda’s, alles verdwijnt of valt om.

Bijna de helft van de winkeliers draait verlies, lees ik op de website van de grootste krant van Nederland. Mijn oudste dochter ging laatst voor het eerst met een vriendinnetje ‘shoppen’ in de stad. Wij zijn dol op ‘shoppen’, net als een heleboel andere mensen. Maar ik vrees dat we zo langzamerhand een andere hobby moeten gaan bedenken.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 291 user reviews.

3 Reacties op “”

  1. Nilio Says:

    Tja,
    Ik denk, ik weet het niet zeker h’e, ik denk dus, dat je best eens gelijk zou kunnen hebben. Dat het ” allemaal” veel sneller gaat dan we denken en dan we aan kunnen. Dat laatste blijkt uit het feit dat we nog steeds zo vasthouden aan oude conventies en uitgangspunten. Dus blijven hangen in papier (zowel door de aanbieder als de afnemer (‘ik wil papier ruiken’). Blijven hangen in cd’s maken en verkopen. Blijven hangen in op kantoor zitten. Aan de andere kant: we gaan er ook – als het ons maar uitkomt – lekker in mee. In die veranderingen. Ik koop geen dvd’s meer (legaal downloaden en Film1), ik heb geen agenda meer (maar wel Outlook), geen to do list op geeltjes maar Evernote. Langzaam maar gestaag. De kunst is niet angstvallig vasthouden maar – in je eigen ritme – meegaan. Anders val je buiten de boot en zeker buiten die van je kinderen. Dan wordt je een ouwe zeur die vasthoudt aan vroegah!
    ER zit niet echt een pointe in mijn betoog maar die mag je zelf zoeken (uitdaging!). O ja.
    Waar we wel al de stap gezet hebben is het schrijven van een brief. Dat doen we dus met zijn allen niet meer. En zo zal het ook met de rest gaan. Jammer maar helaas. Helaas pindakaas. Of zoals Swieber altijd zegt:”die zie je nooit meer terug!”. Swieber ook niet trouwens maar dat heeft hier niets mee te maken. Wel met het feit dat mijn jongste DORA kinderachtig vindt. Dus.

  2. Janet Says:

    Volgens mij is dit een brief.

  3. Nilio37 Says:

    Brief 2.0

Laat een reactie achter