De gesprekken verlopen altijd min of meer hetzelfde, voorspelbaar zou je kunnen zeggen. Ik vertel dat het heel goed met me gaat, dat ik erg blij ben met de dingen die ik doe, maar dat het natuurlijk wel raar is en soms ook moeilijk, dat ik geen baan meer heb.
Dan knikken de mensen, ze zeggen dat ze zich dat heel goed kunnen voorstellen, want werk geeft je nu eenmaal status, en je baan zegt veel over wie je bent en wat je doet. Het woord identiteit valt vaak ook.

Maar vorige week sprak ik een moeder van school en toen verliep het gesprek ineens heel anders. , , Het hebben van een baan wordt zo overschat”, zei ze. , , Ik geloof helemaal niet dat ergens werken zo goed is voor je zelfontplooiing.”

Of het waar is of niet, dat weet ik niet. En voor iedereen is het natuurlijk anders.
Ik moest denken aan ‘druk’ zijn. Dat iedereen altijd zegt: ‘druk’, als je vraagt hoe het gaat. En dat als je zegt dat je het helemaal niet druk hebt, dat je dan eigenlijk al niet meetelt.
En dat het allemaal misschien de waan van deze tijd is.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 185 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. nilio37 Says:

    Geen werk is niet zo’n punt, genoeg te doen (druk druk druk) thuis, maar geen geld hebben, dat is het probleem. En geen huis omdat je geen geld hebt. Identiteit ontleen je aan wat je doet, wat je kiest en wat je nalaat, niet per se, aan wat je voor werk doet. Dat geldt zeker voor de vuilnisman, hoewel ik dat ook niet zeker weet. Wie weet is het een heel opgeruimd type en wordt ie heel blij ala de rotzooi van straat is, zoals ook zijn huis netjes is opgeruimd. Ach, ik weet het ook niet hoor, dit is mijn werkelijkheid en zelfs die is niet in beton gegoten. Morgen weer een dag en weer een mening. Of mag dat niet?

  2. Janet Says:

    o ja, geld ;-). een basisinkomen voor iedereen dan maar?

Laat een reactie achter