In een paar gefuseerde gemeenten waren gisteren verkiezingen. De opkomst was ongeveer 40 procent.
Er wordt geweeklaagd dat dat laag is. Het is lager dan bij de vorige verkiezingen, dat is zeker.
Maar misschien is 40 procent nog wel hoog, als je bedenkt dat inwoners vaak niets zien in een gemeentelijke fusie, dat er niet overal in het land verkiezingen waren en gezien het feit dat er wel eens iets fout gaat met de stem van een burger.

In de fusiegemeente in mijn regio werd een referendum gehouden over de nieuwe naam. De meeste stemmen gingen naar de naam die de gemeentebestuurders eigenlijk liever niet wilden. Dus werd het een andere naam.

Nog afgezien van de vraag of 40 procent ‘laag’ is, is de vraag legitiem of het ‘erg’ is. Wie bedenkt dat er landen zijn waar mensen een enorme strijd voeren tegen de dictatuur, kan enigszins droevig worden van de gedachte hoe weinig wij ons bekommeren om de democratie.

Aan de andere kant: de belangstelling voor vergaderingen en notities en besluiten in de gemeentehuizen is vermoedelijk altijd beperkt gebleven tot een kleine groep mensen. Het aantal wordt kleiner, maar was al nooit echt heel groot.
In onze gemeente stond de toekomst van het zwembad op het spel. Toen het er op leek dat het bad niet te redden was, kwam de bevolking in actie. Als het gaat om dingen waar ze zich betrokken bij voelen, laten mensen kennelijk hun stem wel horen, al is het op een andere manier dan de mensen in en rond de gemeentehuizen zouden willen.

Average Rating: 5 out of 5 based on 234 user reviews.

Laat een reactie achter