Omdat -ie al zeven of acht of misschien wel negen jaar oud is zei ik tegen mezelf dat er een nieuwe moest of mocht komen.
Dus ging ik winterjassen passen.
Laat ik het zo zeggen: de meeste winterjassen zijn nogal pompeus.

Vervolgens bedacht ik dat ik een nieuwe jas ga kopen in de uitverkoop.
Misschien pas ik dan ook in een kleinere maat.
Er is altijd hoop.

Die hoop bracht me bij McDonald’s (ik had alleen nog maar ontbeten immers), bij drie glazen wijn en een ‘borrelplateau’, bij soep en stokbrood en Ritter Sport toe, bij een halve zak chips en nog meer stokbrood met brie en kruidenboter.

Toen ging ik slapen, in de geruststellende wetenschap dat je ’s ochtends altijd iets lichter bent dan ’s avonds.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 239 user reviews.

Laat een reactie achter