Uitgevers hebben het zwaar, boekwinkels moeten dicht.
Iedereen wil een boek schrijven, niemand wil een boek lezen.

Geheel tegen de stroom in werd er een boekenclub opgericht.
De eerste bijeenkomst had een groot nostalgisch gehalte.
We dachten aan boeken die indruk op ons hadden gemaakt, die ons aan het denken hadden gezet, die ons ontroerden, of die we heel erg mooi hadden gevonden.

Vooral was er heimwee naar de tijd dat we ons nog konden verliezen in een boek, dat we hele middagen of avonden of misschien wel dagen zaten te lezen, iets wat nu eigenlijk alleen nog in vakanties gebeurt, met een beetje geluk dan.
Ik geloof dat we allemaal hopen dat de boekenclub ons weer echt aan het lezen krijgt.

De grote vraag is wel waarom we zo vaak niet doen wat we eigenlijk willen.
Meer lezen, vaker naar de film, een weekendje weg, echt lekker koken, met vrienden afspreken, de bijlage van de krant lezen, een gezelschapsspel doen, piano spelen, sporten, naar buiten, naar een tentoonstelling, een oude eenzame oud-tante bezoeken.

Misschien wíllen we alleen maar dat we het willen.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 227 user reviews.

4 Reacties op “”

  1. Marion Says:

    We heten Leesclub

  2. marion Says:

    En ik denk dat we vroeger makkelijker konden lezen omdat we dan niet zo’n druk voelden om de rommel in huis op te ruimen. Dat laatste komt met de jaren.

  3. Janet Says:

    Was ik bij een andere boekenclub?
    Alles gaat met een u-bocht. Dat betekent dat het ook weer minder wordt, dat van die rommel.

  4. Aukje Says:

    We heten Fusieclub.

Laat een reactie achter