‘De lichtjes van de stad. Het uitzicht is geweldig.’
‘Helaas is het onveranderlijk. Als je het eenmaal hebt gezien, is er geen reden om er nog eens te kijken. Zoals met schilderijen.’

De hoofdpersoon uit het boek Het Rosie Project – een debuutroman die meteen in dertig talen is verschenen – heeft toen hij zijn appartement kocht het uitzicht bekeken. Daarna nooit meer.

Hij denkt dat hij meer van veranderingen houdt.
Hij is niet de enige.
Maar ondertussen merken we veranderingen in onze omgeving nauwelijks op, zo blijkt uit allerlei psychologische onderzoeken.

Mensen komen bijvoorbeeld terug op iets wat je jaren geleden hebt gezegd, of op een mening of smaak of wens die je jaren geleden had. Alsof je daar al die tijd hetzelfde over bent blijven denken. Alsof je niet constant groeit, alsof je je mening nooit bijstelt, alsof je nooit een andere smaak krijgt, of andere ideeen en dromen. Alsof je niet steeds wordt wie je bent.

‘Maar het uitzicht verandert continu. Hoe is het bijvoorbeeld vroeg in de ochtend? Of wanneer het regent?’

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 276 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. willy Says:

    nieuwsgierig blijven en groeien in alles, voor mezelf duidelijk, maar voor de omstanders blijft het toch moeilijk, ook al heb ik ze erg lief.

  2. Janet Says:

    misschien willen we allemaal het liefst dat anderen blijven passen in het plaatje dat we van ze hebben gemaakt, omdat het anders te ingewikkeld wordt.

Laat een reactie achter