Shoppen

In de rekken van de tijdschriften stonden nu spellen.
Op boeken vooraan op een tafel waren briefjes geplakt met een recensietje van een medewerker.
De teksten waren in een handschrift geschreven dat ik onleesbaar verklaarde, ook al was dat het misschien niet.
Persoonlijker was het allemaal wel.
Maar ik verlangde naar heldere letters op touchscreens en had een enorme behoefte om te swipen.

De boekhandel was weer open en ik ging doen wat ik zo vaak doe. Achterflappen lezen, wensen dat ik een echte lezer was, me afvragen hoe je ooit aandacht krijgt voor je boek in zo’n enorm aanbod, of hoe je je boek ooit uitgegeven krijgt, een vraag die belangrijk is als je zelf een boek schrijft, wat ik doe.

Daarna ging ik een badpak kopen. Het is wel handig als je een badpak past voordat je ‘m koopt en wat bleek: het is erg warm in pashokjes en badpakken vallen allemaal heel klein uit.

Boeken en badpakken en wat al niet meer koop ik nog steeds allemaal in winkels. Het is mijn kleine verzet tegen de digitalisering van de maatschappij, tegen het schrikbeeld van failliete ondernemers, lege binnensteden en het wegvallen van de hobby shoppen.
Omdat ik denk dat heel veel mensen het leuk vinden om te winkelen, begrijp ik niet waarom iedereen alles maar online koopt.

Totdat ik ergens las dat iemand online ging shoppen omdat het parkeren zo duur is en ineens begreep ik het: voor veel mensen is online shoppen gewoon het nieuwe winkelen geworden, ook een aangenaam tijdverdrijf.

Laat een reactie achter