Dat het andersom was

Alles wat er was is een vrij bizar boek van Hanna Bervoets, over wat er gebeurt met acht mensen die onverwacht en onvrijwillig met elkaar opgesloten zitten in een schoolgebouw. Ze kunnen niet naar buiten, want daar is een grote, onbekende ramp gebeurd. Maar Lotteke, moeder van een zoontje van 2, gaat toch.

Plots sprong Lotteke op. Ze liep naar de gang en trok haar jas van de kapstok.
‘Ik moet naar mijn kind’, zei ze, ‘ik ga.’
Leo schudde zijn hoofd. ‘Niet doen, Lot. Tomas heeft er meer aan als je hier blijft. Hij is vast veilig bij zijn vader.’
Woest draaide Lotteke zich om: ‘Tomas heeft zijn moeder nodig.’
Toen ik haar zo zag, haar wangen rood, een arm in haar jas, begreep ik pas dat het andersom was.

Zo is het heel vaak, denk ik.
Dat de behoefte van ons kind in feite onze eigen behoefte is.
Dat de wens die ik heb voor mijn dochters eigenlijk mijn eigen wens is.
Dat ik soms wil dat de kinderen zich aan een bepaalde regel houden, omdat dat fijner is voor mij.
Dat kinderen best zonder hun ouders kunnen, maar dat sommige ouders niet zonder hun kinderen kunnen.

Het is niet erg – ouders zijn ook maar mensen met behoeften en verlangens en wensen.
Maar het is wel goed om het ons af en toe te realiseren.
Omdat het de werkelijkheid anders maakt.

In Alles wat er was is alles onwerkelijk.
Het sprookje zoals we het nu allemaal kennen: we weten dat Lotteke er eens is geweest, maar we hebben geen idee of ze lang en gelukkig leeft.

1 Reactie op “Dat het andersom was”

  1. Nynke Says:

    En ze heeft alweer een nieuw boek: Efter…

Laat een reactie achter