De bibliotheekmedewerkster was nogal teleurgesteld dat er maar zeven kaartjes waren verkocht.
Maar ik weet allang dat je met een leuke voorlezing over een boek over ouderschap geen volle zalen trekt.
Ik ben Joris Luyendijk niet.

Er kwamen nog drie mensen bij, twee kwamen er niet, er kwam nog iemand aanwaaien.
Het was prima zo.

Ze kosten maar vijftien euro, zei ik na afloop. En ze zijn ook leuk als cadeautje.
Zo moeilijk was het niet, om reclame te maken voor je eigen boek.

Enthousiast namen de bibliotheekmevrouw en ik afscheid. Het was een leuke avond geweest. Toch?

Ik pakte een plastic tas uit mijn gewone tas en stopte de zo zorgvuldig uitgestalde boeken er weer in. Het waren er precies evenveel als toen ik binnenkwam, maar misschien was ik de enige die dat wist.

Op de parkeerplaats bij mijn huis ontdekte ik dat mijn gewone tas nog in de bibliotheek stond, met mijn portemonnee erin en mijn telefoon, en een illusie. Maar het kan ook zijn dat die al veel langer kwijt was.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 220 user reviews.

3 Reacties op “”

  1. Ria Says:

    Hallo Janet,
    Heb net je boek uitgelezen. Vond het mooi. Soms herkenbaar, soms ook niet. De relativerende toon vind ik heel verfrissend. Kinderen zijn niet maakbaar, maar oh, soms trap ik in die valkuil en wil ik van alles. Terwijl dat helemaal niet werkt 🙂 Ik hoop dat je boek meer ouders tot wat meer ontspanning in de opvoeding aan kan zetten. Voor mij heeft het in ieder geval dat effect.

  2. Janet Says:

    Dank je wel voor je reactie! Heel fijn om te horen dat je het boek mooi vindt en dat het ook een zeker effect heeft.
    Ik vind het ook nog steeds een uitvinding, het onvolmaakte geluk 🙂

  3. Lisanne van Sadelhoff Says:

    Dag! Ik ben journalist en heb een vraag! Zou je mij willen mailen op l.vansadelhoff@gmail.com? Dan kan ik je uitleggen waar het over gaat.

    Dank en groet!

    Lisanne

Laat een reactie achter