Tegenover me zit een moeder van drie, met kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd als de mijne.

We praten over hoe het gaat. Over hoe geweldig het is om te zien hoe ze steeds meer zichzelf worden, over de gesprekken die allang niet meer over Nijntje gaan. Over hoe verschillend ze zijn, ook al hebben ze dezelfde ouders en krijgen ze dezelfde opvoeding. Over hoe laat ze thuis mogen zijn, en wanneer ze alcohol mogen drinken.

Onze verhalen zijn hetzelfde, onze vragen gaan over dezelfde dingen.
En ineens realiseren we ons dat we in totaal verschillende werelden leven.
In haar wereld gaat het nooit over mooie quotes in je bulletjournal, maar komt het woord stoeien heel vaak voor. Een woord dat in ons huis niet eens bestaat.

Average Rating: 5 out of 5 based on 197 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. Maria Says:

    Hallo J,

    Wat leuke dat je weer blogt. Ik ontdekte een paar weken geleden al dat je een nieuwe baan hebt. Wat goed dat je deze weg bent ingeslagen!

    Groetjes van een nog steeds anonieme mei-moeder

  2. Janet Says:

    Ha Maria, leuk dat je hier weer bent. En ja, ik ben blij!

Laat een reactie achter