Kinderen die hun ouders bewonderen

Dit lees ik ergens. ‘How to be trusted, respected and admired by your kids’.
Toevallig ken ik degene die het heeft opgeschreven.
Ze woont buiten Europa.
Ik weet niet of het een language-ding is, mail ik haar, of iets cultureels, of iets persoonlijks. Maar ik geloof niet dat het mijn streven is dat mijn kinderen mij bewonderen.

Zij mailt terug dat het in haar cultuur heel belangrijk is, dat je kinderen je bewonderen. En ze is heel benieuwd waarom ik dat niet wil.

Ik weet het ook niet precies, het heeft iets benauwends.

‘Vind jij het goed als kinderen hun ouders bewonderen’, vraag ik aan mijn jongste dochter.
‘Bewonderen’, zegt ze. ‘Nee, iemand als Obama of zo, die bewonder je.’
‘O ja’, zeg ik. ‘Iemand die iets bijzonders heeft gepresteerd. En je kinderen opvoeden is op zich best een prestatie, maar dat doen zoveel mensen.’
‘Dat zeg ik’, zegt ze.
She is always right.

‘Vind je het wel leuk als ik jou bewonder?’
‘Neeeeeee.’

Ik zal mailen dat het in onze genen zit.

Laat een reactie achter