Het archief van de 'moeder' categorie

dinsdag, mei 21st, 2013

The first time ever I saw your face
I thought the sun rose in your eyes
And the moon and the stars were the gifts you gave
To the dark and the endless skies

stond er op je geboortekaartje.

Nu moeten jullie even naar buiten kijken, zei de verpleegkundige.
Nooit ging de zon mooier op dan op die dag, precies elf jaar geleden.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 219 user reviews.

zaterdag, mei 11th, 2013

Sprookjes bestaan niet.
Behalve dan het verhaal van De kleren van de keizer.

Het stedelijk museum in onze stad kocht een schilderij van Jan Wolkers.
Ik geloof niet dat iemand durfde te zeggen dat het een groot geel vlak was.

Even graag houden we de mythe in stand dat het voor kinderen heel belangrijk is dat er om half vier een moeder thuis zit die met een kopje thee op ze zit te wachten.

Vrouwen waren thuis onmisbaar in de tijd dat ze minstens zes kinderen hadden, de was met de hand moesten doen, sokken moesten stoppen, kilo’s aardappelen moesten schillen en een half uur moesten lopen als ze iets wilden vertellen tegen een vriendin of familielid.

Er zijn nog altijd mensen die zeggen dat kinderen ontsporen, dik worden en volledig mislukken op school als de moeder niet de hele dag thuis is om voor ze te zorgen.

Nergens werken zoveel vrouwen parttime als in Nederland. En vermoedelijk wordt er in geen enkel land zo geklaagd over de combinatie van baan en gezin als in ons land.

De keizer rijdt voorbij in zijn koets en we praten elkaar allemaal na. Wat draagt hij mooie kleren!

Beste mensen, de keizer droeg helemaal geen kleren.
Don’t shoot the messenger.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 209 user reviews.

zaterdag, mei 11th, 2013

Minister Jet Bussemaker durft hardop te zeggen dat te veel vrouwen teren op hun man (in Trouw) en het regent reacties van vrouwen die het heel erg vinden dat ze dat doet.

Want och, hoe durft de minister te insinueren dat het niet heel belangrijk en zwaar is wat de vrouw thuis doet. Zoals de goede sokken voor iedereen klaarleggen, huiswerk maken, klokken of zoon of dochter de afgesproken ‘schermtijd’ niet overschrijdt, haar kinderen van hot naar her rijden, gezonde maaltijden op tafel zetten en zorgen dat alles recht ligt in laatje 33 van kast 4.

En als het ongeluk toeslaat en het huwelijk loopt stuk dan moet die man blijven betalen, want daar heeft de vrouw Recht op. Het allerergste zijn de types die jaren na de scheiding nog teren op het geld van hun ex, nauwelijks of niet meewerken aan een gezonde relatie tussen de vader en zijn kinderen, blijven klagen over wat ze is aangedaan en zuchten en steunen onder het zware werk dat ze thuis nog steeds doen, zoals de onderkant van stoelpoten schrobben.

Sommige vrouwen verdienen maar een recht.
En dat is het aanrecht.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 285 user reviews.

woensdag, april 10th, 2013

Een klasgenootje ging huilen toen een meisje zei dat ze haar heel stom vond.
Dat moet je ook niet zeggen, vond mijn dochter.
Zeker niet tegen iemand die snel gekwetst is. Ik zou ook gaan huilen.

We kregen het over wat je wel en niet kunt zeggen.
Je kunt best zeggen dat je het stom vindt dat iemand steeds tegen je aanduwt, vond ik.
Nee, zei mijn dochter.
Dan moet je vragen: wil je niet meer tegen me aan duwen?

Weer wat geleerd.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 206 user reviews.

woensdag, april 3rd, 2013

Naast het tafeltje van Marie en haar ouders – samen, maar gescheiden door hun kind – zaten mijn dochters en ik.

Ze vonden het een slecht idee, dat ik een stukje over Marie en haar ouders ging schrijven.
Misschien zou de moeder van Marie het wel lezen.

En het was roddelen. Of nee, het was de moeder van Marie belachelijk maken.

Maar ze dééd ook belachelijk, zei ik.
Marie is zo schattig, zeiden mijn dochters.
Als die moeder van Marie een filmpje van zichzelf zou zien, zou ze zelf ook schrikken, zei ik.
Dat betwijfelden ze.
Ik was er ook niet meer zo zeker van.
Ook bij het kijken van het filmpje zou haar aandacht vermoedelijk alleen uitgaan naar haar anderhalf-jarige schat.

En ineens realiseerde ik me dat ik zelf misschien ooit ook wel een moeder van Marie was geweest.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 211 user reviews.

maandag, april 1st, 2013

Wil Marie nog een hapje?
O gaat Marie zelf een hapje nemen?
Dat kan Marie al he.
Pak je nu het poetsdoekje.
Ga je de tafel poetsen.
Goed zo, Marie, goed zo. Dat doe je goed!
Zo, geef het poetsdoekje maar aan mama.
Het is nu wel klaar, he, met het poetsdoekje.
Neem je nog een hapje appelmoes?
Vind je het lekker Marie?
Appelmoes is lekker.
Die meisjes kijken naar je he.
Lach je terug?
Ze zijn fan van je, Marie, kijk maar!
Ja, neem nog maar wat drinken.
Je kan al met een rietje drinken, he.
Ja, mama dacht dat je dat niet kon.
Mama had Marie onderschat.
Nog een klein hapje van de appelmoes dan.
O, nu zit er wat op je wang.
Appelmoes op je wang!

De moeder aan het tafeltje naast ons veegde het gezichtje van haar ongeveer anderhalf jaar oude dochtertje af en stond op.
Bestel voor mij nog maar een Rivella, en voor Marie nog een appelsap, zei ze.
Het was de eerste zin die ik haar tegen haar man hoorde zeggen.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 163 user reviews.

maandag, maart 18th, 2013

Werk- en schooltijdtechnisch gezien is er nog maar zelden tijd om de kinderen tot in hun klas te brengen.
We zijn al een beetje laat, zei de oudste een paar weken geleden, toen er tijd genoeg was. Je hoeft niet mee te lopen.
Inmiddels weet ik dat we altijd een beetje laat zijn, dat ik nooit meer hoef mee te lopen.
Liever niet.

Dan liever niet.
Je bent mijn wereld niet, je hebt je eigen wereld.
Je gaat er je eigen weg vinden, je vindt er je eigen weg al.
Dat doe je goed, lief groot meisje.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 261 user reviews.

zaterdag, februari 9th, 2013

Daar gaan ze.
Mooier dan ooit.
Liever dan ooit.

And every day I miss you more.

Average Rating: 5 out of 5 based on 300 user reviews.

woensdag, januari 23rd, 2013

Of ze later liever gaan werken of het huishouden doen, vraag ik aan mijn dochters.
Werken, zegt de een.
Werken, zegt de ander.

Omdat ik hun moeder ben, weet ik toevallig hoe het zit. Ze hebben beiden een hartgrondige hekel aan opruimen, en dat is nog maar een klein onderdeel van de horror die huishouden heet.

Wat mijn stelling maar weer staaft dat het vaak helemaal niet zo een principiele keuze is of moeders gaan werken of niet.
Gechargeerd:
Vrouwen die hun werk leuk vinden en er voldoening uithalen blijven werken.
Vrouwen die hun werk haten, blijven thuis.

Het enige dat de overheid kan doen om meer vrouwen aan het werk te krijgen is: werken aantrekkelijker te maken.
Of het huishouden doen nog onaantrekkelijker maken, maar dat lijkt mij en mijn dochters een onmogelijke opgave.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 201 user reviews.

maandag, november 12th, 2012

De gordijnen zaten potdicht. Ik hoorde de stemmen van kinderen en van hun moeders buiten in onze straat, waar alle geluiden prachtig weerklinken.
Je hoorde de moeders lachen en praten.

Deze moeder zei alleen maar: we doen niet open, hoor.

Het was weer tijd voor de jaarlijkse ergernis.
Mensen die hun kinderen langs de deuren laten gaan met een lampion, terwijl ze zingend om snoep vragen. Dat was vroeger een leuk idee, toen een kauwgombal zoiets was als een nieuw paar Uggs nu. Maar nu komen kinderen bijkans om in kauwgom, lolly’s, spekkies, drop en wat al niet meer.

Dus terwijl andere moeders vrolijk langs de deuren liepen met hun zingende kinderen en juichten om elke nieuwe chocoladereep zat deze moeder binnen te klagen dat het waanzin was.
En dat we niet open zouden doen.

Ze bellen hier toch niet aan, zeiden mijn dochters.

In het speeltuintje op twintig meter van ons huis hing een brief waarin stond dat kinderen alleen zouden aanbellen bij huizen met een kaars of een ander lichtje voor het raam.
Behalve dat er moeders waren die vrolijk, lachend en juichend met hun kinderen langs de deuren gingen waren er dus ook moeders die in de straat briefjes ophingen om uit te leggen hoe Sint Maarten werkt.

Ik bedacht me dat ik weer eens helemaal niets begreep van de wereld in het algemeen en van die van moeders in het bijzonder.

Gelukkig kan ik op mijn beurt rekenen op meer begrip dan ik verdien.
We vinden het niet erg, hoor, want het is buiten veel te koud, zeiden mijn dochters.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 247 user reviews.