Er is een prinses geboren, dat is nieuws, we zijn allemaal blij. En bij Nova – toch een serieus programma dacht ik altijd – zijn ze kennelijk gek geworden van blijdschap want ze zenden een interview uit met een als Juffrouw Ooievaar verklede toerist die naast meneer De Uil staat bij het Bronovo Ziekenhuis. Het gaat over een baby dus we doen maar fijn infantiel.

Daar word ik nou gek van.

De flitsscheiding is afgeschaft maar het wordt voor kinderloze stellen wel iets eenvoudiger om te scheiden. Al kan dat niet zonder tussenkomst van de rechter. Waarmee het nog altijd moeilijker is om te scheiden dan om te trouwen. Als je je er als overheid per se mee wilt bemoeien, doe het dan andersom. Maak het moeilijker om te trouwen, dan hebben rechters meer tijd voor andere zaken.

Wij zijn in elk geval minder conservatief dan zij. 

Nieuws!

- Het recht op ouderschapsverlof stijgt van dertien weken naar zesentwintig weken per kind. De levensloopregeling wordt daarop aangepast.
- Tweeverdieners die gebruikmaken van ‘informele opvang’ krijgen daarvoor een vergoeding.
- Zelfstandigen en hun meewerkende partners krijgen een uitkering als zij met zwangerschapsverlof zijn.
- Er is 750 miljoen extra beschikbaar voor meer, betere en (nog) goedkopere kinderopvang.
- Kinderen van gescheiden ouders krijgen begeleiding.
- Scholieren gaan drie maanden een ‘maatschappelijke stage’ doen.

Met dank aan degene die per ongeluk de helft van het regeerakkoord liet liggen bij een of ander kopieerapparaat (wat zal die slecht slapen vannacht) en aan BNR Nieuwsradio dat de uitgelekte pagina’s op internet zette.

Volgens tellingen zijn er tot nog toe in Irak 2974 of 2975 Amerikaanse militairen gesneuveld. Het Amerikaanse ministerie van Defensie houdt dat aantal vooralsnog op 2957.
(bron: Nu.nl, eind december 2006)

Waar fouten zijn gemaakt, ligt de verantwoordelijkheid bij mij”, aldus Bush vanuit de bibliotheek van het Witte Huis. Hij verklaarde meer dan 20.000 manschappen extra te zullen sturen om rust te brengen in Bagdad en de opstandige provincie al-Anbar.
(bron: Trouw, 11 januari 2007)

Het zal je kind maar wezen.

De 22-jarige verdachte van de moord in de Brabantse school blijft negentig dagen langer vast zitten. Er is cameratoezicht, hij mag geen contact met de buitenwereld hebben, zijn advocaat praat vanachter glas met hem. Hoe zouden zijn (pleeg-stief)ouders zich voelen?
Hoe kun je leven met de gedachte dat…
Praten de buren nog wel met ze?
Worden ze niet stapelgek van schuldgevoel?
Zijn ze ervan overtuigd dat hij onschuldig is?
Huilen ze de hele dag?
Durven ze de deur nog wel uit?
Wie troost ze, steunt ze, helpt ze, luistert naar ze?

Naast mijn bed ligt nog altijd het boek Te vroeg oud, te laat wijs van Gordon Livingston. Hij schrijft onder meer dat ouders graag publiekelijk trots zijn op de prestaties van hun kinderen, alsof zij zelf een geweldige taak hebben volbracht. ,,We eigenen onszelf een deel van het succes toe dat rechtmatig onze kinderen toekomt.” Ouders van kinderen die het niet goed doen, kampen juist met een enorm schuldgevoel. ,,De strijd van hun kind stelt hun verrichtingen in een ongunstig daglicht.”

Een narcistische mythe noemt hij het dat ouders zich voorstellen dat ze als enige of als eerste verantwoordelijk zijn voor het succes of falen van hun kinderen.
Kinderen zijn autonome mensen, zij slagen of falen vanwege de goede of slechte beslissingen die zij zelf nemen.

Zijn conclusie is dat het de voornaamste taak is van ouders om kinderen te leren dat de wereld een onvolmaakte plaats is waar je ondanks alles wel gelukkig kunt zijn. En dat voorbeeld geven is volgens de Amerikaanse psychiater veel nuttiger dan alles wat je als ouders zegt.
,,Het vermogen om gelukkig te zijn met elkaar is het nuttigste voorbeeld dat we onze kinderen kunnen geven.”

En verder moet je er maar het beste van hopen.

Ze moet ophouden met klieren maar ze gaat gewoon door.
Ze wordt de klas uitgestuurd maar ze blijft gewoon zitten.

Misschien is een heropvoedingskamp wat voor meisjes als Rietje V.

Voor wie het niet zo volgt: er is nogal wat te doen over een voetballer van Ajax, Wesley Sneijder.
Die heeft een rode kaart gekregen en dat is volgens hem helemaal niet terecht.
De straf is volgens Sneijder veel te zwaar voor een normaal scheldwoord tegen een speler van de tegenpartij. Met een ziekte had het scheldwoord volgens hem niets te maken, ‘ïntegendeel’. Wat -ie precies had gezegd, dat wilde hij niet herhalen. Inmiddels weten we dat het blinde of witte t*fushond was en we weten ook, want dat zagen we op de tvbeelden, dat hij het niet tegen een speler zei, maar tegen de scheidsrechter. Tyfus is toch echt een ziekte, helemaal niks ‘integendeel’.

Wesley Sneijder heeft dus twee keer gelogen.
Zijn trainer en het bestuur van zijn club houden hem de hand boven het hoofd.

Wesley Sneijder is net vader geworden.

Hoe komt het toch dat Wouter Bos niet populair is?     

Hij komt niet betrouwbaar over, zeggen vrouwen in mijn omgeving.

Wouter Bos niet betrouwbaar???
Zelden zo”n keurige huisvader gezien. Weet van geen smet op zijn blazoen.

Nee, dan Jan Marijnissen. SP-Leider met dictatoriale trekjes. Ouder, kaler, maar toch veel populairder bij de vrouwen. Zal wel met foutere uitstraling te maken hebben.     

Bill Clinton, door Wouter Bos zeer bewonderd, won zijn eerste presidentsverkiezingen in 1992 dankzij het grote aantal vrouwen dat op hem stemde. De democraat was vooral populair bij de zogeheten soccer moms in de suburbs. Het was nog lang voordat Monica Lewinsky stagiair werd op het Witte Huis, maar de affaire Gennifer Flowers was al tot volle bloei gekomen.

Wouter Bos gaat de aanval openen op het CDA, staat vandaag in de krant.

Wat Wouter Bos nodig heeft is een goede affaire.