Het archief van de 'vandaag gebeurd' categorie

woensdag, maart 14th, 2018

Er was iets raars met mijn haar.
Ik dacht het steeds.
Wat is er met mijn haar, vroeg ik aan mijn dochter.
Is het vet of zo?
Een beetje wel, zei ze.
Wat gek, zei ik. Ik heb het gisteren gewassen en ik heb nooit vet haar.
Een paar dagen later zei mijn moeder dat mijn haar raar zat.
Ze was de eerste die het zei.
O, ik heb het net gewassen, zei ik.

Met conditioner in plaats van shampoo.
Maar dat wist ik toen nog niet.
Dat wist ik zeker twee weken lang niet.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 209 user reviews.

donderdag, januari 11th, 2018

We zitten zwijgend naast elkaar aan de tafel.
Zij heeft haar oortjes in en kijkt op haar telefoon.
Ik weet niet waar ze naar kijkt, ze kijkt naar iets.
Af en toe grinnikt ze even.
Ik denk dat het iets grappigs is.

Omstandig legde ik mijn kantoorgenoten uit dat ik voor de borrel die zij straks geven en de eetafspraak die ik heb nog even naar huis ga, waar mijn dochters zijn. Die eten straks bij hun vader en zijn daar het weekeinde ook en ik zie ze pas maandagavond weer. Ze knikten. Ze vonden het vast een lang verhaal maar ze begrepen het misschien wel.

Had je een tussenuur?
Wat viel er uit?
Hoe was het.
Is er nog iets bijzonders gebeurd?
Koud is het, he.

Van alle vragen die ik stel is er eentje met een lang antwoord.

Het is deze vraag:
Ik geloof niet dat je zin hebt om te praten he.

En het is dit antwoord:
Nee, sorry mam.

Een lang antwoord is een antwoord van drie woorden.

Ik troost me met de gedachte dat as we speak ergens op de wereld een hippe #blogmama een fotootje post op Instagram met een citaat dat ongeveer zegt dat in silence you can hear the love whisper loudly.
Of zoiets.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 176 user reviews.

zaterdag, januari 6th, 2018

We waren gisteravond weg en kwamen laat thuis.
Half twee, dat is tegenwoordig laat. Dat is al niet eens meer gisteravond, dat noemen we ‘vannacht’.

De oudste dochter was naar een volleybalfestiviteit.
De jongste was alleen thuis geweest.

Ik voelde me een beetje schuldig. Ze zijn tenslotte niet elke vrijdag bij mij.

Vanochtend om kwart voor acht werd de voordeur dichtgeslagen. Dat was de oudste, op weg naar Albert Heijn, waar ze eerst moest splitsen en daarna vakken moest vullen. Drogmetica.
Je leert zoveel nieuwe dingen als je kinderen groter worden.

Om half 1 – het was al middag – zei ik tegen de man naast me dat ik eens ging opstaan en dat ik me een beetje een slechte moeder voelde.

De woonkamer was leeg.

De jongste lag nog in bed.
Was die mij even aan het verwaarlozen.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 198 user reviews.

maandag, april 20th, 2015

De bibliotheekmedewerkster was nogal teleurgesteld dat er maar zeven kaartjes waren verkocht.
Maar ik weet allang dat je met een leuke voorlezing over een boek over ouderschap geen volle zalen trekt.
Ik ben Joris Luyendijk niet.

Er kwamen nog drie mensen bij, twee kwamen er niet, er kwam nog iemand aanwaaien.
Het was prima zo.

Ze kosten maar vijftien euro, zei ik na afloop. En ze zijn ook leuk als cadeautje.
Zo moeilijk was het niet, om reclame te maken voor je eigen boek.

Enthousiast namen de bibliotheekmevrouw en ik afscheid. Het was een leuke avond geweest. Toch?

Ik pakte een plastic tas uit mijn gewone tas en stopte de zo zorgvuldig uitgestalde boeken er weer in. Het waren er precies evenveel als toen ik binnenkwam, maar misschien was ik de enige die dat wist.

Op de parkeerplaats bij mijn huis ontdekte ik dat mijn gewone tas nog in de bibliotheek stond, met mijn portemonnee erin en mijn telefoon, en een illusie. Maar het kan ook zijn dat die al veel langer kwijt was.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 244 user reviews.

zaterdag, april 18th, 2015

In het kader van elke dag is een nieuw avontuur besloot ik na honderd jaar eens naar een andere kapper te gaan.

De nieuwe kapper constateerde dat ik een lekker dagje vrij had.
Ze wilde weten waar ik woon, en hoe lang al en waar ik nog meer heb gewoond.
Of ik kinderen heb.
Van welke leeftijd.
Op welke school.
Of ik al plannen heb voor de zomervakantie.

Juist toen ik op het punt stond om snikkend te vragen of ze alsjeblieft wilde ophouden met dit kruisverhoor, vond ik het juiste antwoord.

Nee, ze heeft zelf geen kinderen.
Ze heeft ook nog geen plannen voor de zomervakantie.
Ze woont al haar hele leven in het dorp waar al haar vrienden wonen.
En ze woont nog thuis.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 156 user reviews.

woensdag, augustus 6th, 2014

Een meeuw duikt op je neer, krabt je met zijn poot, slaat met zijn vleugel in je gezicht.
Ik schrok me dood, zei mijn dochter, maar ze leefde nog evenveel en even goed als daarvoor.
Ze hoefde alleen haar broodje niet meer.

Dit gebeurt er in onze stad als je een broodje eet op de fiets.

Ergens in Noord-Irak zitten vijftigduizend vluchtelingen zonder water en eten op een berg, die is omringd door strijdkrachten van Isis, waar niemand voorbij kan of durft.
Niemand op de hele wereld.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 289 user reviews.

dinsdag, april 15th, 2014

winkel 1

Dag mevrouw, kan ik u misschien helpen?
Ja, ik zoek een jurk voor een bruiloft.
Ok, bent u de moeder van de bruid?

winkel 2
Zoekt u iets speciaals, of kijkt u zomaar rond?
Nou, ik zoek een jurk voor een bruiloft.
Bent u de moeder van de bruid?

winkel 3
Goedemiddag mevrouw, kan ik u ergens mee helpen of kijkt u even rustig rond?
Ik zoek een jurk, voor een bruiloft.
EN
IK BEN
NIET!!!!
DE
MOEDER!!!!!
VAN DE BRUID!!!!!
IK HEB EEN DOCHTER VAN 9!!!!
EN IK BEN DE SCHOONZUS!!!!

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 230 user reviews.

maandag, maart 31st, 2014

De naam ken ik als niet zomaar een naam, de naam ken ik.
Dan zie ik een foto die me treft in het hart en me terug zet in de tijd, toen ik zestien was, en zo verliefd als ik nooit meer zou worden – althans, dat dacht ik toen.

Het is niet de foto van de leraar op wie ik zo gek was, het is de foto van zijn zoon, die nu 28 is, even oud als zijn vader toen. Maar ik zie de zoon niet, ik zie de vader – het mooie, lieve, innemende gezicht, de blik waarvan je wilt dat die altijd voor jou is.
Ik voel nog de sprongetjes die mijn hart maakte als ik hem zag, ik weet nog hoe ik elk zinnetje dat hij zei en alle grapjes die hij maakte opschreef in mijn dagboek, om nooit te vergeten. Het kon niets worden en het werd ook helemaal niets, maar ik wist dat hij mij leuk vond, misschien wel de leukste leerling van de school, en zo was het goed, en genoeg.

De foto die ik zie is de foto van een zoon en broer die wordt vermist. Een band met de vader en de rest van het gezin kan ik niet voelen, want er is helemaal geen band. En ik kan al helemaal niets bedenken bij het veel en veel te moeilijke leven tussen hoop en vrees, dat zij leiden sinds hij zijn huis verliet en niet meer terugkwam.
Maar ik denk steeds aan ze.

’s Avonds wordt bekend dat zijn levenloze lichaam is gevonden.
Ik kijk nog een keer naar de foto van de jongen van wie ik nauwelijks iets weet.
Het moet iemand zijn geweest op wie je heel erg verliefd kunt worden en van wie je heel veel kunt houden, iemand die een onuitwisbare indruk op je maakt, iemand om nooit te vergeten.
Iemand die nog heel lang had moeten leven.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 163 user reviews.

woensdag, maart 19th, 2014

Vier jaar geleden stemde ik op een partij die camera’s wilde in een onveilige tunnel in een onveilig fietspad waar ik nogal eens in mijn eentje rijd. ’s Avonds, als het donker is, en je rare schaduwen achter je ziet of ruisende bomen verwart met hijgende mannen.

Bij mijn weten waren de camera’s de afgelopen jaren geen hot item in de plaatselijke politiek, sterker nog, ik heb het vermoeden dat er met geen woord over is gesproken. Maar misschien heb ik niet goed opgelet.

Deze keer had ik geen zin om me te verdiepen in de verkiezingsprogramma’s van de partijen in de plaats waar ik woon, maar weinig mee heb. Ik had ook helemaal geen zin om te stemmen. De oproepen om te gaan stemmen begonnen me zelfs te irriteren.

Om tien voor negen stond ik toch in het stemhokje. Dat kwam omdat ik me ineens bedacht dat honderd jaar geleden vrouwen niet eens stemrecht hádden.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 291 user reviews.

donderdag, februari 6th, 2014

Wakker worden met een foto van een hutje op een strand.
Vandaag gaan we naar de haaienbaai, maar de haaien schijnen alleen planten te eten. Het is hier te heerlijk.
Midden op de dag vanuit een heel ander werelddeel een foto van een palmboom, met daarachter alleen maar knalblauw. Lucht.
We lagen om kwart voor negen al bij het zwembad!
Op Instagram volg ik iemand die foto’s plaatst van Santa Monica, bij Los Angeles, waar het vandaag 23 graden is, waar het altijd mooi weer is, waar ik een tijdje had willen wonen.
De wereld is groot, het leven is kort.
Ergens tussen heimwee en verlangen bevind ik me, als ik naast mijn dochter fiets op het pad waar we elke dag fietsen.
Het regent ijswater, zegt ze.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 285 user reviews.