Het archief van de 'vandaag gehoord' categorie

dinsdag, januari 9th, 2018

Het ging erover dat mensen die uit een harmonieus gezin komen het vaak moeilijk vinden om hun eigen behoeften te uiten en om voor zichzelf op te komen. En dat het soms lastig voor ze is om ruzie te maken of om met ruzies om te gaan.

We hadden supervisie, een onderdeel van de ‘verdiepende’ vervolgopleiding voor coaches die ik doe. We bespraken onze levensverhalen en analyses om onszelf beter te leren kennen. Als je coachgesprekken voert, neem je jezelf immers heel erg mee. Dat wat je doet of zegt, moet niet over jou gaan. Je moet voorkomen dat je bijvoorbeeld ongemerkt afkeurend of kritisch reageert op iemand die heel erg boos is, omdat je zelf niet van boosheid houdt. Om maar wat te noemen.

Nogal bezorgd dacht ik aan de harmonieuze situatie waarin mijn dochters opgroeien. Dat ik zelf helemaal niet tegen drukte kan, zodat ik al half overspannen reageer als ze een klein beetje zitten te klieren, wat al bijna nooit voorkomt. Ik vroeg me af of zij wel hun eigen behoefte kunnen uiten, en wat ik anders zou moeten of kunnen doen.

Een troostende gedachte is dat er altijd wel wat is, uit welk soort gezin je ook komt. Dat de meeste kinderen uit harmonieuze gezinnen en uit alle andere soorten gezinnen gelukkig vrij goed functionerende volwassenen worden. En vooral ook dat als je ergens last van hebt, dat dat ook met jezelf heeft te maken. En dat je er bijna altijd zelf wat aan kunt doen. En dat het totaal niet erg is als je daar een beetje hulp bij nodig hebt. Zelf zie je immers niet altijd in welk patroon je zit, of aan welke overtuigingen je zo vast zit, dat het moeilijk is om te veranderen.

En vooral bedacht ik me dat het goed is om te beseffen dat het leven nu eenmaal geen fanfarekorps is en dat het fijn is dat ik me nu bewust ben van de ‘risico’s’, dat ik even werd wakkergeschud in het rozenperkje waarin ik soms lig te slapen. En dat er geen rozen zonder doornen bestaan.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 281 user reviews.

zondag, oktober 19th, 2014

Het is heel gewoon voor mensen om lui te zijn en niets te doen, weet mijn dochter te vertellen. In een televisieprogramma heeft ze gezien dat mensen in de oertijd gingen jagen en verzamelen en tussendoor zo moe waren dat ze even helemaal niets anders aan hun hoofd wilden hebben. Ze deden lekker niets. Ze waren lui.

Zo tegennatuurlijk is het dus, besefte ik me, dat wij al onze tijd volstoppen met van alles en niks en vooral met te veel. En zo logisch is het dat we steeds maar – bijna verbaasd – blijven constateren dat we het te druk hebben.

Af en toe lui zijn, niets doen, dat past veel beter bij onze natuur.

Niet altijd maar verder en vooruit en harder hollen, maar eens een eindje teruglopen, naar waar we vandaan komen. Daar zouden we volgens mij best van opknappen.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 296 user reviews.

donderdag, oktober 16th, 2014

De wedstrijd die jullie met 1-0 wonnen vond je zeker het leukst?
Nee, de wedstrijd die we met 16-0 verloren.
O, echt. Hoezo?
Dat was mijn beste wedstrijd ooit, achter.

Verliezen is het nieuwe winnen.

Average Rating: 5 out of 5 based on 226 user reviews.

vrijdag, juni 6th, 2014

Televisie kijk ik niet of nauwelijks en ik let ook niet echt op wat er op televisie is.
Maar als ik de wat zalvende stem hoor van de mevrouw die second love aanprijst, dan weet ik het wel. Dan staat de tv op een sportzender.

Er zitten vast te veel gelukkig getrouwde vrouwen en te weinig gelukkig getrouwde mannen op second love.

Second love – de datingsite voor iemand erbij – is omstreden.
Van mij mag het bestaan.
Maar het idee dat het er is maakt me een soort somber.

Laat me los als je niet meer genoeg hebt aan mij alleen – en ga.
Laat me los en ga als je hart bij en van en voor een ander is.
Blijf niet bij me omdat de ratio zegt dat dat beter is – want daar geloof ik niet in en niets van.

Ga niet op second love – ga voor de first love – wie dat ook is.

Let it be me.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 241 user reviews.

zondag, maart 2nd, 2014

De een ging naar de bioscoop om uit te rusten. De ander stapte uit het bestuur van een club, dat gaf zoveel rust. De volgende is blij met een helemaal leeg gepland weekend.
Het is een groepje vrouwen en allemaal gaan ze ten onder aan druk zijn, maar ze gaan niet ten onder.

Thuis vraag ik aan mijn vriend of mannen ook wel eens dit soort gesprekken voeren.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 205 user reviews.

donderdag, februari 13th, 2014

C. is een uur voordat de school uitging ziek naar huis gegaan.
O, vervelend. Wat had ze?
Misselijk en hoofdpijn.
Daar heeft ze steeds last van, toch?
Ja, daarom heb ik ook gezegd: je moet een dagje thuisblijven om uit te zieken.
Wat een goed advies.
Ja, ik heb geen zin om steeds naast een zieke C. te zitten.

Average Rating: 5 out of 5 based on 232 user reviews.

vrijdag, oktober 25th, 2013

De gesprekken verlopen altijd min of meer hetzelfde, voorspelbaar zou je kunnen zeggen. Ik vertel dat het heel goed met me gaat, dat ik erg blij ben met de dingen die ik doe, maar dat het natuurlijk wel raar is en soms ook moeilijk, dat ik geen baan meer heb.
Dan knikken de mensen, ze zeggen dat ze zich dat heel goed kunnen voorstellen, want werk geeft je nu eenmaal status, en je baan zegt veel over wie je bent en wat je doet. Het woord identiteit valt vaak ook.

Maar vorige week sprak ik een moeder van school en toen verliep het gesprek ineens heel anders. , , Het hebben van een baan wordt zo overschat”, zei ze. , , Ik geloof helemaal niet dat ergens werken zo goed is voor je zelfontplooiing.”

Of het waar is of niet, dat weet ik niet. En voor iedereen is het natuurlijk anders.
Ik moest denken aan ‘druk’ zijn. Dat iedereen altijd zegt: ‘druk’, als je vraagt hoe het gaat. En dat als je zegt dat je het helemaal niet druk hebt, dat je dan eigenlijk al niet meetelt.
En dat het allemaal misschien de waan van deze tijd is.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 211 user reviews.

zondag, september 15th, 2013

Op school zijn ze bezig met een project over journalistiek.

Heb je al tegen de juf verteld dat je vader en je moeder allebei journalist zijn, vraag ik.
Dat vindt onze jongste dochter niet zo interessant. En trouwens: ‘Jij wás het’, zegt ze.
O ja, zeg ik. En als de juf vraagt wat ik nu ben, wat zeg je dan?
‘Huishoudster.’

Best knap dat ik ben geworden wat ik never nooit had willen zijn.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 207 user reviews.

zondag, september 8th, 2013

Henk Grol had net zijn derde WK-finale verloren.
Gefeliciteerd met je tweede plaats, zei de verslaggever toen de judoka van de mat kwam.
Grol vloerde hem met een yuko.
Mensen juichten.
Deze wedstrijd had Henk Grol wel gewonnen.

Nederland speelde gelijk tegen Estland, dat nog nooit op een EK of WK heeft gespeeld.
Gefeliciteerd met je punt, zei de verslaggever tegen de bondscoach.
Die sloeg er niet op los, maar reageerde ontstemd.
Niemand juichte.
Ook deze wedstrijd kon Louis van Gaal niet winnen.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 168 user reviews.

vrijdag, september 6th, 2013

Hun dochter zit op paardrijden, op vrijdag, aan het einde van de middag.
Maar ze komt zo moe terug dat ze daarna nergens zin meer in heeft, zegt haar vader.
Ja, dan denk je, we gaan gezellig ergens eten en dan is ze te moe, zegt haar moeder.
Als het zo blijft, dan moet ze er maar vanaf, zeggen haar ouders.

En nu komt het ergste:
dit is een waar gebeurd verhaal.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 264 user reviews.