Het archief van de 'vandaag gehoord' categorie

dinsdag, augustus 27th, 2013

We gingen een jaar of veertig terug in de tijd, naar het grote zwembad met de bobbelige zwembadblauw geverfde randen en de startblokken en de hoge duikplank en de grote ligweide, de bakjes patat en de rijen kleedhokjes.
Naast ons streken twee Filipijnse vrouwen neer met echte pannen met eten.
De lucht zinderde van de puberhormonen.

Aan de andere kant van ons zat een gezin – vader, moeder, zoontje van een jaar of twee, dochtertje van een jaar of vier – en wat vrienden. Ik maak me nu al zorgen over mijn dochter, zei de vader. Over mijn zoon niet. Ook al heeft hij tien vriendinnen tegelijk. Dan zeg ik alleen maar: goed werk, jongen.

Ik dacht aan de zorgen die mensen hebben over de zogeheten feminisering van de maatschappij waardoor kinderen te weinig door vaders worden opgevoed waardoor jongens geen echte mannen zouden worden en zo voort en zo voort.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 235 user reviews.

zaterdag, augustus 24th, 2013

Ik zoek een man die me mijn hele leven kan blijven boeien, zei de vrouw aan het tafeltje naast ons.
En hoe ga jij je hele leven boeiend blijven voor een man, vroeg haar vriendin.
Daar zou je even stil van vallen.
Maar niet onze buurvrouw.
Ze riep: Ik bén heel boeiend. Wie heeft er bedacht om naar Nepal te gaan en naar Auschwitz? Dat heb ik allemaal bedacht! Ik wil iemand die ook dat soort dingen verzint. Die bijvoorbeeld zegt: we gaan Abseilen. Nee liever nog: we gaan dit weekend Abseilen, ik heb het allemaal al geregeld.

Voor ons ging de veerpont heen.
En weer.
Ik dacht aan de bestuurder van de veerpont. Die de hele dag mensen naar de overkant bracht. En morgen weer. En als hij thuiskomt dan heeft zijn vrouw gekookt. En morgen kookt hij misschien wel. Ze maken een wandelingetje, hij werkt in de tuin, zij gaat bij een vriendin een paar glazen wijn drinken. Als ze thuiskomt kijken ze samen nog even tv en dan vallen ze in elkaars armen in slaap, al is voor dat laatste wel een beetje geluk nodig.

Het leven is geen weekendje Abseilen.
Het leven is met een pontje heen en weer varen en hopen dat je elke keer de overkant haalt.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 171 user reviews.

dinsdag, juni 11th, 2013

Ambitie is iets waar je zelf beter van wilt worden maar waar de mensen in je omgeving vaak slechter van worden, zei iemand vandaag tegen me.
Ik vond ambitieus zijn eigenlijk altijd wel een mooie eigenschap.
Misschien kom ik daar op terug. Misschien hè.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 228 user reviews.

dinsdag, mei 7th, 2013

Hij is zo aardig, zeggen mensen die het kunnen weten.
Ik ben benieuwd.

De man die ik ontmoet is inderdaad heel aardig.
Ik luister naar hem, vraag eens wat, hij geeft antwoord, vertelt door, blijft aardig, erg aardig, reuze aardig.

Na drie ontmoetingen weet ik meer over hem dan ik wil weten.
Hij weet niets over mij.

Het is inderdaad iemand die heel aardig, echt heel aardig
over zichzelf kan vertellen.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 235 user reviews.

maandag, april 1st, 2013

Wil Marie nog een hapje?
O gaat Marie zelf een hapje nemen?
Dat kan Marie al he.
Pak je nu het poetsdoekje.
Ga je de tafel poetsen.
Goed zo, Marie, goed zo. Dat doe je goed!
Zo, geef het poetsdoekje maar aan mama.
Het is nu wel klaar, he, met het poetsdoekje.
Neem je nog een hapje appelmoes?
Vind je het lekker Marie?
Appelmoes is lekker.
Die meisjes kijken naar je he.
Lach je terug?
Ze zijn fan van je, Marie, kijk maar!
Ja, neem nog maar wat drinken.
Je kan al met een rietje drinken, he.
Ja, mama dacht dat je dat niet kon.
Mama had Marie onderschat.
Nog een klein hapje van de appelmoes dan.
O, nu zit er wat op je wang.
Appelmoes op je wang!

De moeder aan het tafeltje naast ons veegde het gezichtje van haar ongeveer anderhalf jaar oude dochtertje af en stond op.
Bestel voor mij nog maar een Rivella, en voor Marie nog een appelsap, zei ze.
Het was de eerste zin die ik haar tegen haar man hoorde zeggen.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 236 user reviews.

dinsdag, maart 12th, 2013

De vrouw van een collega werkt als thuishulp bij een oud echtpaar.
De man is dement.
Vaak wil hij helemaal niets. Niet uit bed, niet onder de douche, zich niet aankleden, geen boterham eten.
Als hij toch uit bed komt en uren later aangekleed aan de ontbijttafel zit, dan wordt dat als een soort olympische prestatie genoteerd in een schriftje van de thuiszorgorganisatie.
Alleen de winnaar weet wie er heeft gewonnen.

De man weet niets meer, kan nauwelijks nog iets zelfstandig, wil niks meer.

En hij heeft ook niets te willen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 201 user reviews.

zaterdag, januari 19th, 2013

Als je zag wat hij deed, dan kon je het niet geloven.
Zoveel kracht, zoveel tactisch inzicht, zo’n perfecte voorbereiding, zo goed weten wat je wanneer moet doen.
Hij danste de bergen op en liet zijn tegenstanders keer op keer verslagen achter.

Lance Armstrong was de beste, en misschien wel omdat hij de beste doping gebruikte.
En anders was hij misschien ook wel de beste geweest, we weten het niet.

Als je ziet wat hij nu doet, dan kun je het ook niet geloven.
Halve waarheden, hele leugens, gedeeltelijke bekentenissen, belangrijke dingen niet meer weten.
Hij danst met de werkelijkheid en laat zijn tegenstanders keer op keer verslagen achter.

Lance Armstrong was een geweldige wielrenner, en ik vrees dat we moeten concluderen dat hij een ernstige persoonlijkheidsstoornis heeft en een pathologische leugenaar is.

Vermoedelijk lijdt hij ernstig aan narcisme: gelooft dat hij zelf heel speciaal is, verlangt buitensporige bewondering, heeft het gevoel bijzondere rechten te hebben, exploiteert anderen (‘dat wil zeggen maakt misbruik van anderen om zijn of haar eigen doeleinden te bereiken’), heeft gebrek aan empathie (invoelend vermogen), is arrogant.

Een psychiatrische afwijking waar hij ook niets aan kan doen. Het maakt alle eindeloze discussies en bespiegelingen over wat hij heeft gedaan en wat hij doet overbodig.

Het verhaal is uit, en treuriger kan het einde niet zijn.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 167 user reviews.

donderdag, januari 10th, 2013

Er gebeuren veel ergere dingen, dat weet ik ook wel, maar het nieuws dat de Schoenenreus in grote financiele problemen zit, dat trof me nogal.
De Schoenenreus, dat is toch juist een zaak die wel van de crisis kan profiteren, denk je.
Maar nee. De recessie en de concurrentie van webwinkels dreigen de 200 filialen en 1500 medewerkers de das om te doen.
Ik zit hier natuurlijk krokodillentranen te huilen, want ik kwam er nooit.
Maar toch.
Om me heen zie ik mensen die hun baan kwijtraken, die hun huis niet kunnen verkopen, die hun omzet zien kelderen. Een reus is bijna geveld, velen vallen om, en dan zeggen mensen nog dat er uit zo’n crisis best wat goeds kan komen.
Ik zie het niet.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 227 user reviews.

donderdag, november 15th, 2012

In de schoolgids staat dat het de bedoeling is dat kinderen gezonde traktaties uitdelen op hun verjaardag.
Soms heb ik de neiging om aan de schoolleiding te vragen waarom dat eigenlijk in de gids staat.
Er gaan kilo’s snoep de klassen rond.

Er zijn kinderen die medelijden hebben met de onze omdat die altijd fruit meekrijgen voor in de kleine pauze.

Vorig jaar stond er ‘snoep’ op het lootje dat onze oudste dochter in de klas had getrokken.
Snoep?, zei ik. We kopen gewoon een echt cadeau, hoor.
Bij de sinterklaasviering waren vooral de grootste zakken snoep geprezen en begeerd.

Ik kan daarom de mevrouw wel begrijpen, die samen met haar zoon rauwe groenten eet, fruit en noten. Haar zoon krijgt thuis les, omdat het ondoenlijk is om op de middelbare school gezond te eten. Gisteren zat ze bij Pauw en Witteman, die kritischer waren dan ooit.

Waren we met z’n allen maar zo kritisch op elkaar, die onze kinderen en onszelf volstoppen met suikers, zoetstoffen, gemodificeerd zetmeel, E-nummers, smaakversterkers, kleurstoffen, verkeerde vetten en wat al niet meer. Allemaal voedingsstoffen van nul en generlei waarde, die meer schade aanrichten dan we beseffen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 207 user reviews.

zaterdag, november 3rd, 2012

Ik heb ze gekregen van de moeder van een collega. Zij heeft ze alledrie gelezen. Ze is in de zeventig.
(de buurvrouw)

Als je de seksscenes overslaat dan is het toch wel interessant om te lezen hoe de karakters zich ontwikkelen.
(de mevrouw van de boekhandel tegen een klant)

Het is een mooi liefdesverhaal.
(een liefhebster op tv)

Ik heb ze voor mijn man verstopt, stel je voor dat ie op een idee komt.
(een collega)

Vijftig tinten grijs, gaat dat over het weer in Nederland?
(iemand op twitter)

En nu is het tijd voor de volgende hype.
(dat zeg ik).

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 230 user reviews.