Het is de laatste tijd een paar keer gebeurd dat iemand met me wilde afspreken en als ik dan zei: ik kan die en die avonden, dat ze me dan verbaasd aankeken en zeiden: o, ik dacht aan een lunch.
Of ze stellen het zelf voor: zullen we een keer gaan lunchen?
Lunchen?
Lunchen is het nieuwe afspreken.

Ja, zegt een vriendin tegen me.
Lunchen is helemaal in.
Al die tenten zitten tussen de middag helemaal vol.

Daar zit ik dan met mijn eigen lunchcultuur, die bestaat uit vier keer per week lunchen met collega’s en op woensdag met de kinderen.
Hopeloos ouderwets.