Het archief van december 2007

woensdag, december 19th, 2007

Er is veel narigheid op de wereld en het is eigenlijk verwonderlijk hoe je dat soms leest of hoort of ziet en toch weer snel vergeet. Maar soms blijft een bericht wat langer hangen. Zoals het nieuws dat de wereldvoedselvoorraden onverwacht snel slinken ‘als nooit tevoren’. Daarbij stijgen de prijzen, wat samen zorgt voor de serieuze dreiging dat steeds minder mensen genoeg voedsel per dag kunnen krijgen.
Je denkt aan de allerarmsten, die het eerst en het hardst getroffen worden, je vraagt je af wat je eraan zou kunnen doen, je bedenkt dat er nog veel meer naars gebeurt in de wereld, ver weg, dichtbij, je vraagt je af wat je daar dan aan doet, je trekt de conclusie: eigenlijk niks, want ik ben alleen maar drukdrukdruk met mezelf, het gezin, het werk, de mensen om me heen, en je denkt wat erg, en moet ik dat niet eens veranderen, maar voor je het weet dient de volgende kwestie zich al aan.
Wat eten we met de kerst.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 207 user reviews.

dinsdag, december 18th, 2007

In Ouders van Nu staat de rubriek Blogstafette, waarin een “blogger” een column schrijft en een vraag stelt aan een volgende “blogger”. Een thuisman wilde van dewerkendemoeder weten hoe zij omgaat met het etiket ‘ontaarde moeder’.
Dat leidde tot het volgende stukje.

Het was een prachtige ochtend. In de bakfiets zat onze jongste dochter(3), met naast haar een tennisracket. In het kinderdagverblijf zag ik mezelf staan, in mijn sportkleren. Het moest wel het toppunt van ontaardheid zijn: moeder brengt kind naar kinderdagverblijf en gaat sporten.
Gezegd is het geloof ik nooit tegen me, dat ik een ontaarde moeder ben. Dat er mensen zijn die zo over me denken, dat zou best kunnen. Zo gaan die dingen. En natuurlijk vraag ik het mezelf ook wel eens af: ben ik een ontaarde moeder, omdat ik vier dagen in de week werk, slechts een dag in de week mijn oudste dochter van de basisschool kan
ophalen, niet elke middag met de kinderen thuis doorbreng, en, zelfs niet alle (extra) vrije tijd aan ze besteed?
Het voelt niet zo. Ik heb nooit het gevoel dat onze kinderen iets tekortkomen. Ze gaan met plezier naar school en naar hetkinderdagverblijf, drie keer in de week worden ze ’s middags opgevangen door familieleden, tot ieders genoegen, een dag in de week is mijn man thuis en de andere dag ben ik er. Zielig vind ik dat niet voor de kinderen, eerlijk gezegd zou ik het zieliger vinden als ze elke dag met mij zouden moeten doorbrengen.
Misschien is dat wel mijn instelling in het algemeen – mijn man hoeft ook niet de hele dag naast me te zitten om te bewijzen hoeveel hij van me houdt.
Onafscheidelijkheid is geen voorwaarde voor liefde, noch de basis ervan.
Ontaard zijn, dat betekent zoiets als: je ware aard kwijt zijn. Mijn ware aard is dat ik een moeder ben, maar dat niet alleen. Met het moeder worden ben ik mezelf niet verloren. Daarom werk ik nog, daarom ga ik op een onverwachte vrije dag leuke dingen doen, in mijn eentje, of met een vriendin. Ze zeggen wel dat je eerst veel van jezelf moet
houden, voordat je van een ander kunt houden. Misschien kun je pas goed voor anderen zorgen, als je goed voor jezelf zorgt.
De kunst van het moederschap is dat je van jezelf blijft houden en goed voor jezelf blijft zorgen.
Ik heb die ochtend heerlijk getennist.

(Maar misschien zorg ik wel te goed voor mezelf. Kun je in een
kleuterklas merken welke instromende kleuters werkende moeders hebben
en welke kinderen niet? Die vraag wil ik graag stellen aan juf Aukje,
van www.jufaukje.nl)

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 254 user reviews.

maandag, december 17th, 2007

Op een verjaardag vertelt iemand over een nieuw, zakelijk plan waarvoor nog een vierde partner wordt gezocht. Ik denk aan een vriendin van een vriendin, die een tijdje terug voor zichzelf is begonnen en dit er misschien bij zou kunnen doen. De vriendin van de vriendin belt mij enthousiast op: ze is zeker geinteresseerd, sterker nog, dit lijkt precies te zijn wat zij zoekt. ´Het andere loopt nu allemaal wel´, vertelt ze. ´Mijn zoontje is nu acht weken en ik ben wel weer aan iets nieuws toe.´ ´Ik hoop dat het lukt´, zeg ik. Maar eigenlijk weet ik het wel zeker. Lukt dit niet, dan lukt iets anders haar wel. Dat kan niet anders, met zo`n spirit, acht weken na de bevalling.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 297 user reviews.

zondag, december 16th, 2007

Zo.

En nu mag het wel weer zomer worden.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 211 user reviews.

zaterdag, december 15th, 2007

De nieuwe tijdelijke collega aan ons blok heeft een grappig talent. Je zingt een regel uit een liedje en hij maakt het zomaar af.

When will I see you again, zing ik.

En dan komt er van de andere kant:

When will our hearts beat together/Are we in love or just friends/Is this my beginning or is this the end/When will I see you again

Als we in de kantine zitten te vergaderen is er op de radio een liedje van Elvis Presley.

Call it a tramp, zing ik als we weer achter ons bureau zitten.

En wat komt er dan? Hij weet het niet, en dat is gek, want hij weet alles. Al snel ontdekt hij wat ik bedoel:

We’re caught in a trap
I can’t walk out
Because I love you too much baby

Why can’t you see
What you’re doing to me
When you don’t believe a word I say?

De stagiaire naast me en ik hebben het vervolgens een kwartier over alle teksten die we ooit verkeerd verstonden. Hey Men, in plaats van A-men, en It’s raining, man, in plaats van It’s raining men.

Het is best leuk op de zaak en ik denk aan al die huismoeders die in hun eentje koffie zitten te drinken op de bank, tussen het boodschappen doen en ramen zemen door en met wie ik echt, echt niet zou willen ruilen.

 

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 262 user reviews.

donderdag, december 13th, 2007

, , Op het strand van Cannes hoorde ik eens een zwierige Française ontzet uitroepen over les Hollandaises: ‘Ze hebben godinnenlichamen en kleden zich als vrachtwagenchauffeurs!’ Dat ongemak met stijl, komt door de fiets. Die bepaalt onze garderobe en ons modebeeld.”

Dat soort wijsheden leer je als je Beauty+ leest, een nieuw blad over plastische chirurgie.
Snel naar de winkel! Maar niet op de fiets natuurlijk!

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 167 user reviews.

donderdag, december 13th, 2007

Het is half december maar voor mij ligt er al ergens een zelfgemaakt moederdagcadeautje verstopt.
Wat een cadeau op de vroege koude winterochtend – maar er is al vijfeneenhalf jaar geen dag geweest zonder cadeau’s, die me zomaar in de schoot worden geworpen.

Dat zou ik opschrijven als het niet zo vreselijk sentimenteel zou klinken.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 182 user reviews.

woensdag, december 12th, 2007

Het gesprek gaat over een leidinggevende die een standaardoplossing schijnt te hebben voor alle problemen die op zijn pad komen.
Hij doet niets, volgens het adagium dat alles vanzelf wel goed komt.
Heeft -ie op een cursus geleerd, wordt er minachtend gebromd.

Of het de goede manier is, dat weet ik niet, maar het scheelt ongetwijfeld veel nadenken, getob, gepraat, getwijfel, nadenken, wikken, wegen, argumenten zoeken, anderen overtuigen.

Bij het eerste het beste probleem dat zich voordoet probeer ik zijn methode te gebruiken.
Werkt niet.
Geen keuze maken is in dit geval ook een keuze maken.

Maar een volgende keer probeer ik het toch weer.

Average Rating: 5 out of 5 based on 272 user reviews.

maandag, december 10th, 2007

, , Als een vrouw kleine kinderen heeft, heeft ze vaak een chronisch slaaptekort. Overdag put ze zich uit in de verzorging van de kinderen. En als ze een baan buitenshuis heeft, moet ze vaak nog harder werken en maakt ze zich ook nog eens zorgen of ze wel een goede moeder is. Tegen de tijd dat ze in bed ligt, wil ze zich alleen maar tegen haar man aanvleien om in slaap te vallen of samen televisie te kijken. Ze zal waarschijnlijk weinig zin in seks hebben.”

Aldus ‘de wereldberoemde’ seksuologe Shere Hite in haar wekelijkse rubriek in NRC Handelsblad, waarin zij vragen beantwoordt van lezers.

Waar gaat dit over? Niet over mij.

Kleine kinderen hebben wij, een chronisch slaaptekort niet.
Overdag put ik me niet uit in de verzorging van de kinderen.
Ik heb een baan buitenshuis maar hoef niet nog harder te werken.
En zorgen of ik wel een goede moeder ben heb ik ook niet.

Wat de wereldberoemde seksuologe verder nog te melden had, dat weet ik niet. Ik ben bij het lezen van haar stukje in slaap gevallen, moe van het gezeur over de zogenaamde problemen van werkende moeders, van de vooroordelen, de cliches, van de repeterende plaat.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 194 user reviews.

vrijdag, december 7th, 2007

En je zere keel smeren met hoestdrankjes helpt ook al niet, zo ontdekten wetenschappers (gisteren gelezen in NRC Handelsblad)
Maar wat helpt dan wel tegen hoesten, vragen wij ons af, mede namens onze hoestende oudste dochter.
Die vanavond toch maar gewoon hoestdrank heeft gekregen.
Sommige dingen zijn misschien niet nodig of nuttig, maar wel lekker.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 191 user reviews.