De afgelopen dagen toevallig veel werkende moeders gesproken die ik niet zo vaak zie. Dan valt het ineens op hoeveel vrouwen er moeite hebben met al het geregel dat nodig is om werk en kinderen te combineren. De een heeft problemen met de oppas, de ander heeft het gevoel er nooit echt voor de kinderen te zijn, de volgende wordt moe van al het heenenweergefiets. , , Ik heb het gevoel dat er allemaal touwtjes aan me zitten en dat er aan alle kanten aan die touwtjes wordt getrokken”, zei iemand.

Luisterend naar al die verhalen prijs ik mezelf gelukkig met onze goede regelingen. School, kinderdagverblijf, opa en oma en een tante die op vaste dagen naar ons toe komen, en dan ook nog een riedel oppasmeisjes in de buurt die we in geval van nood kunnen inschakelen. En samen in totaal zeven dagen werken, dat is natuurlijk ook niet extreem veel.

Het mag dan  niet zozeer ons probleem zijn, gelukkig, het is natuurlijk wel een probleem. En niet alleen voor ouders met jonge kinderen, als ze wat ouder zijn dan komen er geloof ik weer regeldingen bij, zoals sporttrainingen en muzieklessen.

Vanaf augustus worden scholen verplicht om hele dagen opvang aan te bieden, van ’s ochtends half acht tot ’s avonds half zeven.

Dat is alvast wat.

Maar is het ideaal? Het lijkt me behoorlijk lange dagen voor een kind – ik merk dat onze 4-jarige veel vermoeider is als ze tussen de middag is overgebleven dan wanneer zij thuis rustig heeft gegeten en gespeeld – en voor ouders trouwens ook, want als je dan met z’n allen thuiskomt dan moet je nog koken en eten en nou ja, gedoe.

Misschien is het probleem wel dat onze banen en bedrijven niet of nauwelijks zijn meegegroeid met de emancipatie. Vroeger, toen er nog kostwinners waren, en veel huisvrouwen, toen telden de werkweken ook al veertig uur. Een werkdag duurde acht uur. De meeste mensen werkten van half negen tot half zes, ongeveer. Ook de schooltijden zijn niet gewijzigd – ik ging op ongeveer dezelfde tijden naar school als de kinderen van nu.

De situatie in de gezinnen is dus meer veranderd dan de situatie om ons heen.

Natuurlijk, er zijn kinderdagverblijven en continue roosters en gastouderbureaus en er is tussenschoolse opvang en buitenschoolse opvang maar kennelijk is dat niet genoeg want er moet nog zoveel worden geregeld en dat leidt weer tot stress en vermoeidheid, vooral bij moeders, die geloof ik meer van het regelen zijn dan vaders.

Wat de oplossing zou moeten zijn dat weet ik ook niet. Ja he he, ik ben ook maar een werkende moeder. Maar nu ik er nog eens zo over nadenk vind ik het idee van een zesurige werkdag eigenlijk helemaal zo gek nog niet. Of misschien moet de oppas-aan-huis een volwaardige functie worden, met beroepsopleiding en alles.

Je zou ook kunnen zeggen dat ouders dan maar een stapje terug moeten doen, minder werken, meer thuis, minder geregel. Maar omdat dat dan meestal voor de vrouw geldt zeg ik het toch maar niet. Hoewel eigenlijk met het minder werken door mannen natuurlijk wel een wereld te winnen valt. Een wet of zo, die werkende vaders met werkende vrouwen verbiedt om meer dan vier dagen per week te werken – maar dat gaat zeker te ver 🙂

Hoe moeilijk het allemaal ook is, zodra je het gevoel hebt dat anderen aan allerlei touwtjes trekken gaat het volgens mij niet goed.

Er is er maar een die aan de touwtjes moet trekken, en dat ben jezelf. Maar het is wel prettig als je dáár een beetje bij geholpen wordt.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 225 user reviews.

7 Reacties op “”

  1. Carola Says:

    Sinds ik zes uur per dag werk, inderdaad van 9 tot 15, en dus de kleine directeur zelf naar school kan brengen en hem zelf op kan halen, merk ik dat er Rust in huis is. Door ander ‘geregel’ hebben we de overblijf ook tot een minimum kunnen beperken. Het enige jammere aan 6 uur per dag werken is dat het je zoveel salaris kost…. (maar dát is een keuze).
    Mijn touwtjes vieren weer een beetje en dat voelt zalig.

  2. Silvia Says:

    Hier helaas geen werkgever die akkoord gaat met een 6 urige werkdag. zou het wel ideaal vinden, maar ja de enige manier is een andere baan…..en dat zie ik dan weer niet zitten….

  3. Janet Says:

    4 x 6 = 3 x 8
    als dit kan is de vraag wat iemand wil: minder geregel of een vrije dag minder.
    volgens mij weet ik het antwoord wel…

  4. Elian Says:

    Het moet hier meer worden als in de landen om ons heen: kinderen die tussen de middag op school een goede warme maaltijd krijgen, schooldagen die afgestemd zijn op werkende ouders (school met aansluitend opvang, waarbij bijv. meer gedaan wordt aan sport, dans/muziekles en dat soort clubjes – is dat gelijk ook geregeld in plaats van in het weekend ook nog eens met je kind lopen zeulen).
    Neehoor, de werkweek hoeft hier niet zo nodig anders. De school én kinderopvang én sociale/sportieve/muzikale ontwikkeling integreren: DAT is de oplossing.

  5. Carola Says:

    Maar ik zou nou juist die dingen als de zwemles niet willen missen…..

  6. Wendy Says:

    Carola, zwemles niet willen missen?!?! Ik spreek jou nog wel 4 kinderen en 10 jaar zwemlesleed later…

    Ik ben helemaal vóór een school die ook het zwemonderwijs verzorgt!!

    Wendy

  7. Janet Says:

    Onderdelen van het plan van Elian vind ik best goed. Het tussen de middag warm eten scheelt vast veel gedoe. Maar dan mis je dus wel de gezamenlijke (warme) maaltijd. En is het goed om een kind van 2 of 3 om half 7 op te halen? Dan kan het thuis zo’n beetje meteen naar bed…

Laat een reactie achter