Toevallig zaten er drie vrouwen aan de lunchtafel met nog jonge kinderen.
De baas, die we niet zo vaak zien, voegde zich bij ons.
Hoe is het met de kinderen, jongens, vroeg hij.
Een van de drie moeders begon een verhaal over haar dochtertje dat zindelijk aan het worden is. Hoe het gaat met de luiers en het potje en de kinderbril en de echte wc en hoe het mis ging en hoe het goed kwam en hoe het zo gekomen is.
Althans, ik denk dat het daarover ging.
Na een halve minuut ben ik al afgehaakt.
Ik zat aan tafel als medemoeder van medejonge kinderen en ik dacht alleen maar: wat zijn verhalen over kinderen vaak saai.

Ze zijn alleen leuk als ze over je eigen kind gaan.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 209 user reviews.

1 Reactie op “”

  1. wendy Says:

    Nog erger: ik was op een familiefeestje (bij mij thuis, dus ik kon niet weg…) en daar gingen niet alleen de gesprekken over de jongste generatie, maar werd deze ook uitgebreid geshowd.
    Ik heb plichtmatig wangetjes geaaid en geglimlachd, maar dacht eigenlijk stiekem bij elk exemplaar: wat saai zeg, hij kan nog helemaal niks!!

Laat een reactie achter