Ze had een hele stapel papieren bij zich.

Ik bladerde ze door. De ene goede referentie na de andere. Lovend waren ze over haar werk en over haar inzet.

Na een stuk of vijf wist ik het wel. Ik gaf haar het stapeltje terug.

Ze pakte het laatste blaadje. Dit is mijn cv, zei ze.

Ze had een muziekopleiding gedaan, jarenlang pianoles gegeven, ze had een opleiding kruidenleer gedaan aan een hogeschool en was adviseur op het ministerie van landbouw geweest.

Ik viel even stil.

Vind je schoonmaken wel leuk, vroeg ik toen maar.

Ik moet werken, zei ze. Zo was het in Polen, en dat is voorbij. Nu doe ik dit, het is goed.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 155 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. Toaske Says:

    Oh, wat schrijnend en wat een berusting klinkt hieruit. Ik vind het erg.
    Kom hier trouwens via via, prachtige site zeg.

  2. fan Says:

    Goedzo Toaske, stimuleer meer mensen om hier via via te komen.

Laat een reactie achter