Een waanzinnig mooie tafel was het, echt. Hij zou nu hier in de woonkamer hebben gestaan als niet de verkoopster tegen mij had gezegd: volgens mij moet je dat niet doen, met twee jonge kinderen.

O ja, o ja, zei ik toen ze dat tegen me zei. Ik dacht, wat ben ik toch een rare moeder, dat een andere moeder me dit nou toch moet vertellen.

Daar dacht ik aan toen drie kinderen vanmiddag heel erg leuk bezig waren met explosies van creativiteit en zelfexpressie, oude kranten, bekertjes water, kwasten die op de grond vielen, kringen die op de tafel kwamen, klodders die het parket verkleurden, geverfde doosjes, geverfde handen, geverfde armen, geverfde vesten, geverfde, ja wat was er eigenlijk niet geverfd.

Verven is echt superleuk, vind ik.

Op school dan, of op de bso.

Maar niet thuis.

Maar ja, dat zeg je niet en een waanzinnig mooie tafel koop je niet als je twee jonge kinderen hebt.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 182 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. fan Says:

    ik vind een een heel leuke tafel.

  2. Nienke Says:

    Is het dan heel erg of misschien heel dom dat ik voor ons nieuwe huis mijn zinnen heb gezet op een houten aanrechtblad terwijl ook dat door iedereen in mijn omgeving wordt afgeraden? Ongeveer om dezelfde redenen die jij schetst (zoiets dóe je gewoon niet met kinderen)?? Moeilijk he, dat er soms zo’n gat gaapt tussen alles wat waanzinnig mooi is en alles wat handig/functioneel/praktisch is…

Laat een reactie achter