Ze stond in de keuken met het pak in haar hand.

In haar haar, dat nog wit was en vol krullen, zaten tientallen vlokken havermout.

Kut, zei ik. Kut, kut.

Kut, zei zij. En daar werd ze alleen maar nog schattiger van, dat kleine meisje met dat lege pak in haar hand en al dat havermout in haar haar.

Veel ouders verbieden hun kinderen het taalgebruik dat ik me eigen heb gemaakt. Ik weet het.

Vanmiddag vroeg mijn dochter – haar haar is donkerder geworden, en langer, en het golft nauwelijks nog – of ik voortaan alsjeblieft ‘chips’ wil zeggen. Van dat andere woord, dat begint met een ‘s’, krijgt ze een soort bommetje in haar hoofd. Omdat ze het helemaal geen leuk woord vindt.

Ik ben zó blij dat mijn kinderen me nog een beetje proberen op te voeden.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 227 user reviews.

1 Reactie op “”

  1. Q Says:

    en ik heb een zoon. die zat vanochtend met zijn handen over zijn oren gevouwen. dat bleek toen ik weer opkeek na het %^&(&*^ schoonpoeren van het rubber bovenrandje in de vriezerdeur omdat er een halfleeg zakje oude gemalen kaas van boven uit de koelkastdeur om 8.17 naar beneden strooide.”dan hoor ik jouw gevloek niet”. schaam me.

Laat een reactie achter