Met een voldaan gevoel van de fijne werkdag stak ik de sleutel in het slot van de voordeur. Een dikke kus kreeg ik van mijn meisjes die lief televisie zaten te kijken. In de keuken stond mijn man. Nog een dikke kus. Of ik een glas wijn wilde.

Aan tafel namen we gezellig de dag door. We aten een caesar salade en pasta met zalm en yoghurt met aardbeien toe. Alles smaakte even heerlijk.

Terwijl mijn geliefde de tafel afruimde en de vaatwasmachine vulde las ik de krant. De kinderen speelden nog even in de tuin. Ik las ze voor, hij maakte koffie. Na nog een kwartiertje quality time met z’n vieren brachten we samen de kinderen naar bed. Daarna bedachten we in welk restaurant we morgen gaan eten. Doen we elke maand van de 170 euro aanrechtsubsidie die we krijgen van de overheid omdat hij geen inkomen heeft maar wel het huishouden op rolletjes laat lopen.

In werkelijkheid verliet ik het kantoor met buikpijn en een ooglid dat op mijn knieen hing van de hooikoorts. Ik fietste naar het huis van het vriendinnetje bij wie mijn oudste dochter speelde, daarna haalden we samen de jongste op bij de bso, toen gingen we boodschappen doen en fietsten we naar huis. Dat duurde bij elkaar een uur en een kwartier. Thuis de boodschappen opgeruimd, snel een salade gemaakt, stokbrood op tafel gezet, en sushi van de supermarkt en een quiche van de supermarkt. Dat noemen wij: meideneten. We aten en daarna ruimde ik de tafel leeg, veegde de kruimels van de vloer, ruimde de vaat op en bracht de kinderen naar bed.

Toen wilde ik voetbal gaan kijken maar ik viel op de bank in slaap en droomde dat ik een werkende moeder was met een huisman met aanrechtsubsidie.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 295 user reviews.

1 Reactie op “”

  1. Robbert Mouwen Says:

    Zo een aanrecht subsidie wil ik ook wel hebben ;p lekker op het gemakje met een wijntje klaarstaan voor de vrouw.

Laat een reactie achter