Zelfs nu ik ziek ben, slaag ik erin mijn gelukkige momenten zonder haar door te brengen.

Jeroen Pauw was geschrokken van dat zinnetje.

Waarom? vroeg Anneke Stehouwer, de weduwe van schrijver/columnist Martin Bril.

Ze legde uit hoe zij het zag, dat haar zieke man elders gelukkig kon zijn omdat hij haar had, en zijn twee dochters. En iets over liefde en vrijlaten.

Hij was, vertelde ze, niet echt een leuke man en vader geweest in zijn laatste levensjaar. Maar door het maken van het boek vol van zijn columns en mails aan vrienden, vriendinnen en artsen, was ze hem steeds beter gaan begrijpen. Het was te pijnlijk voor hem geweest om intensief bezig te zijn met het geliefde gezin dat hij los moest gaan laten.

Het lijkt me een bijzondere vrouw, Anneke Stehouwer. Maar ze had Martin Bril niet voor zichzelf alleen. En wanneer zou ik alleen of met iemand anders van jullie flat gebruik kunnen maken?

Hoe kan het dat ze dat aan kon of accepteerde, vraag ik me af. En ze is natuurlijk niet de enige.

Je zou zeggen: of ze heeft een totaal gebrek aan eigenwaarde of ze was zo groot dat ze erboven kon staan.

En dan nog: hoeveel concessies doe je?

Ik zou het haar wel eens willen vragen, maar ik zie haar natuurlijk nooit.

Het Evenwicht is overigens een heel mooi boek, over een afschuwelijke ziekte.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 279 user reviews.

Laat een reactie achter