Mijn tas was dus gestolen. Met mijn telefoons, huissleutel, portemonnee, en twee bankpassen.
Drie kwartier later was ik thuis en belde de ING om de diefstal te melden en de rekeningen te blokkeren.
Ik vroeg nieuwe passen aan.
De volgende dag deed ik aangifte bij de politie.
De politie belde naar de ING om te vragen of er geld van mijn rekening was gehaald.
Er zijn geen bijzonderheden, meldde de ING-medewerker.

Ik ging een weekendje weg.
Toen ik thuiskwam ging ik inloggen op mijn ING-rekening.
Ik zag dat er heel veel geld van mijn rekening was gepind, in de drie kwartier tussen de diefstal en de blokkering.
Ik belde de ING. We sturen een schadeformulier op, zei de ING.

De volgende dag zei iemand: krijg je wel een nieuwe pincode?
Ik belde de ING. Ik kreeg geen nieuwe pincode.
Maar die wil ik wel, zei ik, want mijn rekening is geplunderd met deze pincode.
Nou, zei de mevrouw van de ING, excuses, want die hadden ze meteen voor u moeten regelen.
Ze hadden trouwens bij uw eerste melding meteen al moeten zien dat er geld van uw rekening was gehaald.
Dat hebben ze niet bekeken, zei ik.
En toen er vanaf het politiebureau werd gebeld, hebben ze geen onrechtmatigheden gezien.
En toen ik zondag belde om het leegplunderen te melden, hebben ze geen nieuwe pincode geregeld.
Dat is allemaal fout gegaan, zei de mevrouw.
Maar u krijgt een nieuwe pincode bij uw pas, dat kan ik nu nog regelen.

Op donderdag lag er een nieuwe betaalpas in de bus.
Op vrijdag een briefje dat ik de nieuwe pincode kon halen bij de bank.
Die bank lag helemaal uit de route en was al gesloten toen ik thuiskwam.
Op zaterdag fietste ik naar het bankfiliaal.
Ik kreeg de nieuwe pincode.
De betaalpas werkte niet.
Dat vond ik niet zo fijn.
Ik wond me er een klein beetje over op.
Ik kan er ook niets aan doen dat uw pas is gestolen, zei de mevrouw van de bank.

Ik ging op vakantie. Zonder pas. Zonder pincode.

Ik kwam terug. Vandaag belde ik de ING weer.
De pas die u heeft is afgemeld, zei een mevrouw.
En er is een andere naar u toegestuurd.
Die heb ik niet ontvangen, zei ik.

Ik moest een ander nummer bellen.
Ik legde de situatie opnieuw uit.
De pas die u nu heeft is op uw eigen verzoek afgesloten, zei de mevrouw.
Die pas is niet op mijn eigen verzoek afgesloten, zei ik.
Dat is wel gebeurd, zei de mevrouw.
Dat heb ik niet gedaan, zei ik.
Dat staat in het systeem, zei de mevrouw.
Fuck het ING-systeem!!!!!!, hoorde ik mezelf ineens keihard door de telefoon schreeuwen.
U moet niet zo boos op mij worden, zei de mevrouw.

Okee, zei ik.

Nu krijg ik weer een nieuwe pas.
Met pincode.
Of ik de nieuwe pincode dan kan ophalen bij een bankfiliaal waar ik elke dag langs fiets, en dat langer open is dan het bankfiliaal dat zo uit de route ligt.
Dat kan niet, zei de mevrouw.
De computer selecteert het filiaal.

Zachtjes juichte ik van binnen. Lang leve de computer. Lang leve de ING.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 283 user reviews.

5 Reacties op “”

  1. Sannah Says:

    Dit zijn gruwelijke, vervelende ‘dat-wil-je-echt-niet’ dingen, die je je oh zo machteloos doen voelen. BAH!
    Ik hoop overigens vooral voor je dat dat met dat gepinde geld nog goed gaat komen!

  2. Ernie Says:

    tjongejongejongejonge…..

  3. Job Says:

    Wacht maar tot je je OV-chipkaart wilt gaan vervangen. Dat is bij mij een vergelijkbaar drama in negenendertig bedrijven. Je wordt er gek van.
    En dan te bedenken dat er nog mensen zijn die in marktwerking geloven. Overheden hebben de naam, maar bedrijven zijn veel veel veel erger.

  4. Jos Says:

    De ING is met 10 miljard staatssteun – uw geld mevrouw – van de ondergang gered. Zoek een andere bank.

  5. ING Webcare Team Says:

    Beste,

    Wij hebben je blog post gelezen. Wij vinden het erg vervelend dat e.e.a. zo is gelopen.

    Via je twitter account willen we graag met je in contact komen om te kijken of we nog wat voor je kunnen betekenen.

    We hebben je benaderd vanaf http://twitter.com/INGnl_webcare

    Vriendelijke groet,

    Roy
    ING Webcare Team

Laat een reactie achter