Zijn naam moest ik opzoeken, want die was ik alweer vergeten.
Tim Ribberink was het, de jongen die zelfmoord pleegde omdat hij voelde dat hij overal en altijd werd gepest.
Over een paar weken of een paar maanden gebeurt er weer iets waardoor we allemaal zeggen dat pesten heel erg is.
En dan vergeten we het weer.

Hartverscheurende verhalen lees je soms over kinderen die worden gepest, over volwassenen die zijn gepest, van ouders van gepeste kinderen.
Achter ieder gepest kind staan minstens twee pesters.
Maar verhalen over pesters lees je nooit.
Verhalen over ouders van kinderen die pesten hoor je ook nooit.

Alsof ze niet bestaan.
En zolang zij niet bestaan, of niet durven te bestaan, blijft het pesten bestaan.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 213 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. nynke Says:

    NRC van vandaag wel een goed artikel, heb t direct uitgeknipt om morgen in de teamkamer op school op te hangen…

  2. Irene Says:

    Hier een verhaal over zo’n ouder: http://prretje.wordpress.com/2012/11/12/pesten/

    Met hartelijke groet!
    Irene

Laat een reactie achter